" สำหรับฉันแล้ว ตัวเธอในขณะนี้ก็เป็นเพียงเด็กผู้ชายคนหนึ่ง
ที่เหมือน ๆ กับเด็กผู้ชายคนอื่น ๆ อีกเป็นแสนคน
ฉันไม่ต้องการเธอเลย และเธอเองก็ไม่ได้ต้องการฉันเช่นกัน
เพราะฉันเป็นเพียงสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่ง ที่เหมือนกับสุนัขจิ้งจอกเป็นแสน ๆ ตัวอื่น ๆ
แต่ถ้าหากเธอฝึกให้ฉันเชื่อง หรือคุ้นเคยด้วยแล้ว
คราวนี้เราต่างก็จะต้องการการกันและกัน
เธอจะกลายเป็นหนึ่งเดียวในโลกสำหรับฉัน
และฉันจะกลายเป็นหนึ่งเดียวในโลกสำหรับเธอ "
แล้วเจ้าชายน้อยก็ได้ฝึกสุนัขจิ้งจอกจนเชื่อง...
และเมื่อเวลาแห่งการลาจากมาถึง สุนัขจิ้งจอกคร่ำครวญว่าอยากร้องไห้
แล้วบอกให้เจ้าชายน้อยไปเดินดูกุหลาบในสวน
ที่จะไม่มีกุหลาบดอกไหนเหมือนดอกกุหลาบของเจ้าชายน้อยเลย
เจ้าชายน้อยเดินไปพูดไปในสวนกุหลาบว่า..
" อ๋อ...ใช่ สำหรับดอกกุหลาบของฉันน่ะหรือ ใครเผอิญผ่านไปผ่านมา
อาจเห็นว่ากุหลาบของฉันก็ธรรมดาเหมือนกับพวกเธอ
ทว่าดอกกุหลาบดอกเดียวนั้นต่างหาก ที่มีความสำคัญต่อฉันยิ่งนัก
ทั้งนี้เพราะฉันเป็นคนรดน้ำให้เธอ
เพราะฉันเป็นคนเอาโถแก้วไปครอบให้เธอ
เพราะฉันเป็นคนทำที่บังลมให้เธอ
เพราะฉันคอยเป็นคนกำจัดหนอนให้เธอ
ฉันนี่แหละเป็นคนคอยฟังเธอพร่ำบ่น คุยโม้โอ้อวด หรือทนดูเธอเฉยเมยนิ่งเงียบ
ทั้งหมดนี้ก็เพราะเธอเป็นดอกกุหลาบของฉันนั่นเอง "
เมื่อกลับมาสุนัขจิ้งจอกบอกความลับกับเจ้าชายน้อยว่า
" ช่ ว ง เ ว ล า ที่ เ ธ อ เ สี ย ไป
เ พื่ อ ด อ ก กุ ห ล า บ นั้ น เ อ ง
ที่ ท ำ ใ ห้ ด อ ก กุ ห ล า บ ข อ ง เ ธ อ
มี ค ว า ม ส ำ คั ญ ม า ก ม า ย ข น า ด นี้ "
" คนเราลืมความจริงข้อนี้กันหมดแล้ว แต่เธอต้องไม่ลืมนะ
เธอจะต้องรับผิดชอบต่อทุกสิ่งที่เธอผูกพันด้วยตลอดไป
เธอต้องดูแลรับผิดชอบดอกกุหลาบของเธอ "
From : หนังสือ " เจ้าชายน้อย "
แต่ไปพบเจอใน " กัมพูชาพริบตาเดียว " ของ นิ้วกลม
:)
English
เป็นไงเอ่ย สบายดีหรือเปล่า?
คิดถึงนู๋คนสวยนะจ๊ะ ^^